«ΠΕΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ»

     «Αναρίθμητοι είναι οι άνθρωποι, που έφυγαν από την ζωή και είδαν πλέον  την αλήθεια, να ανοίγεται μπροστά τους, να ανοίγεται η αιωνιότητα, την οποία δεν είχαν συλλάβει καλά, μάλλον δεν είχαν συνειδητοποιήσει τι σημαίνει αιώνια ζωή μετά θάνατον. Έτσι βρέθηκαν ξαφνικά μπροστά στο φάσμα της αιωνιότητας και απόρησαν! “Μα δεν το περίμενα! Αν ήξερα, θα μετανοούσα!”

     Δεν ήξερες ότι πεθαίνεις άνθρωπε; Αν είσαι χριστιανός, δεν ξέρεις τον νόμο, δεν έχεις διαβάσει, δεν έχεις ακούσει ότι τον άνθρωπο τον περιμένει βέβαιος θάνατος και μετά ταύτα η κρίση; Το γνωρίζουμε αυτό, αλλά δεν έχουμε την δύναμη να το δούμε κατάματα, διότι η συνείδηση δεν μας πληροφορεί, δεν μας δίνει το θάρρος να κοιτάξουμε κατευθείαν τον δικαστή και την απόφαση του δικαστηρίου. Ο πρώτος κριτής, το πρωτοδικείο είναι αυτή η συνείδηση. Αυτή η προκαταδίκη δεν μας δίνει το θάρρος, την δυνατότητα και την άνεση να φτάσουμε στο μεγάλο και φοβερό δικαστήριο του Θεού».

Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας (1928-2019)

« ΠΟΤΕ ΧΩΡΙΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΕΝΩΝΟΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ »

     «Όπως το έργο της παρακοής είναι η αμαρτία, έτσι το έργο της υπακοής είναι η αρετή. Και όπως στην παρακοή ακολουθεί η παράβαση των εντολών και ο χωρισμός από Εκείνον που τις έδωσε, έτσι στην υπακοή ακολουθεί η τήρηση των εντολών και η ένωση με Εκείνον που τις έδωσε».

(Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, Ευεργετινός Α΄, σελ. 346)

« ΝΑ ΜΗ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΚΑΛΟΥΠΙ »

     «Να μη θέλουμε να βάλουμε όλο τον κόσμο στο δικό μας καλούπι. Ο καθένας έχει το δικό του. Να παραβλέπουμε και μερικά, όταν δεν βλάπτουν».

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (Λόγοι Β΄, σελ. 76)