« Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ, ΝΙΚΟΛΑΕ ΣΤΑΪΝΧΑΡΤ »

     «Λογικό είναι να πει κανείς ότι ο θάνατος του Σωκράτη φέρει τη σφραγίδα της αταξίας, του αίματος, της λύσσας και της προδοσίας. Όμως ο θάνατος του Σωκράτη δεν θα μπορούσε να είναι πιο ήρεμος και αξιοπρεπής. Του Χριστού ο θάνατος, αντίθετα, φέρει ολόκληρη τη σφραγίδα της τραγωδίας, της αηδίας και της φρικαλεότητας. Ο Σωκράτης πεθαίνει ήρεμος, περιστοιχισμένος από μαθητές πιστούς και προσεκτικούς, που ρουφούν τα λόγια του, την ώρα που ο ίδιος –ατάραχος και λαμπερός– πίνει το ανώδυνο δηλητήριο που του προσφέρει ο δεσμοφύλακας. Εγκαταλελειμμένος και προδομένος από τους δικούς του, ο Χριστός σφαδάζει πάνω στο σταυρό, διψασμένος και χλευασμένος. Ο Σωκράτης πεθαίνει σαν κύριος, ο Χριστός σαν παλιάνθρωπος ανάμεσα σε δύο ληστές. Ο Σωκράτης ευχαριστεί τους Θεούς γιατί γλιτώνει από τα βάσανα του υλικού αυτού κόσμου, ο Χριστός αναφωνεί: “Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;”

     Η διαφορά είναι καταφανέστατη ανάμεσα στους δύο θανάτους και ακριβώς του Χριστού μοιάζει κατώτερος, ενοχλεί. Στην πραγματικότητα όμως είναι ανείπωτα πιο ανθρώπινος. Του Σωκράτη ο θάνατος σ’ όλο του το μεγαλείο μοιάζει λογοτεχνικός και κυρίως εξωπραγματικός. Ο Σωκράτης μεταβαίνει από την ανθρώπινη κατάσταση στη θεϊκή. Ο Χριστός, απαλλαγμένος από αμαρτίες, κατεβαίνει στα πιο χαμηλά στρώματα της ανθρώπινης ύπαρξης.

     Ο Ντοστογιέφσκυ σχεδίαζε να γράψει μέχρι το 1882 έναν επίλογο για τους Αδελφούς Καραμαζώφ κι αμέσως μετά για τη ζωή του Χριστού. 

     Πιθανόν ο Θεός δεν θέλησε να υπάρξει και πέμπτο ευαγγέλιο».

(«Το Ημερολόγιο της Ευτυχίας», εκδόσεις Μαΐστρος, Αθήνα 2007 (2), σελίδα 76)

« Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΦΘΑΣΕ ΣΤΟ ΑΠΟΚΟΡΥΦΩΜΑ ΤΗΣ ΑΚΟΛΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΜΟΡΑΛΙΣΜΟΥ, ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΠΙΡΒΟΥ »

     «Ο κόσμος έφθασε στο αποκορύφωμα της ακολασίας και του αμοραλισμού, οι ομοφυλόφιλοι και οι παραβάτες έγιναν “πρότυπα” της κοινωνίας. Εγώ βλέπω ότι και η νοοτροπία των παιδιών είναι πολύ αλλοιωμένη· επειδή οι μανάδες αφήνουν τα παιδιά τους πολλές ώρες μπροστά στον υπολογιστή και την τηλεόραση, μετατρέποντάς τα, τα καημένα, σε τέρατα. Μου έλεγε μία μητέρα ότι το τετράχρονο παιδάκι της θαύμαζε την πρωταγωνίστρια ενός ηλεκτρονικού παιχνιδιού και μία μέρα είπε: “Μαμά, εγώ θα παντρευτώ την Ανισοάρα”. Που να ακουγόταν αυτό το πράγμα στην εποχή μου. Δεν γινόταν!

     Η ψυχοσύνθεση και ο οργανισμός του παιδιού δεν συμβιβάζονται με αυτήν τη σατανική τεχνολογία, που το καταστρέφει στην ηλικία αυτή. Δεν βλέπετε την όψη ενός υγιούς παιδιού με χριστιανική παιδεία, πόσο ωραία είναι και τι νοημοσύνη έχει το παιδί αυτό; Αν όμως προέρχεται από μία ανήθικη και κακόβουλη οικογένεια, ίσως και το παιδί να μοιάζει με τέρας. Η τεχνολογία γεννά τέρατα!»

(«Ζωή Θυσιαζόμενης Αγάπης-Γέρων Ιουστίνος Πίρβου», εκδόσεις Άθως, Αθήνα 2019, σελίδα 144)

 

« ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ 96 ΕΤΩΝ »

« ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ! »

agios-dimitrios.blogspot.com

 

 

« ΟΥΚ ΕΞΕΣΤΙ ΣΟΙ! (ΑΠΟΤΟΜΗ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ), ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ »

« ΑΓΙΟΣ ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ »

     Μεγαλομάρτυρας της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας και από τους δημοφιλέστερους Αγίους. Η μνήμη του τιμάται στις 27 Αυγούστου  και την ημέρα αυτή γιορτάζουν ο Φανούριος και Φανουρία. Με τον Άγιο Φανούριο συνδέεται ένα νηστίσιμο γλύκισμα, η φανουρόπιτα.

     Η Εκκλησία δεν γνωρίζει που και πότε μαρτύρησε, γι’ αυτό και ήταν άγνωστος στους Συναξαριστές. Έγινε γνωστός από την τυχαία ανεύρεση της εικόνας του μεταξύ 1355 και 1369 στη Ρόδο. Κατά τη διάρκεια ανασκαφών στο νότιο μέρος των παλαιών τειχών της πόλης βρέθηκε αρχαίος χριστιανικός ναός με πολλές κατεστραμμένες εικόνες και μία καλώς διατηρημένη, που απεικόνιζε ένα νεαρό στρατιωτικό, ο οποίος κρατούσε σταυρό και λαμπάδα αναμμένη, ενώ ολόγυρα της εικόνας ήταν ζωγραφισμένες δώδεκα παραστάσεις με τα μαρτύρια που υπόφερε ο Άγιος.

     Η εικόνα έφερε επιγραφή με τις λέξεις «Άγιος Φανούριος». Ο τότε μητροπολίτης Ρόδου Νείλος Β' ο Διασπωρηνός (1355-1369) ανοικοδόμησε τον ναό του Αγίου, συνέταξε την ακολουθία του και καθιέρωσε την εορτή του στις 27 Αυγούστου. 

                                                                      

www.sansimera.gr