« ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΠΠΩΝΟΣ »

     «Κάποτε ο Άγιος Αυγουστίνος προσπαθούσε να κατανοήσει το μυστήριο της δημιουργίας. Ζαλισμένος όπως ήταν, έκανε περίπατο στην παραλία του Ιππώνος, στην Αφρική. Εκεί στην αμμουδιά βλέπει ένα ξανθό χαριτωμένο παιδάκι. Είχε ανοίξει μια λακκούβα στην άμμο και με ένα κουβαδάκι προσπαθούσε να μεταφέρει νερό από τη θάλασσα.

     - Τι κάνεις εκεί, παιδί μου; το ρωτά.

     Κι εκείνο, που δεν ήταν παιδί αλλά ένας άγγελος με την μορφή παιδιού, απαντά:

     - Βλέπεις αυτήν τη θάλασσα; Μ’ αυτό το κουβαδάκι θα την αδειάσω.

     - Τι λες, παιδάκι μου; Είναι δυνατόν αυτό; Η θάλασσα είναι ανεξάντλητη.

     - Αν αυτό είναι αδύνατον, λέει ο άγγελος, πως ζητάς εσύ στο μικρό σου μυαλό να χωρέσεις τον ωκεανό του Άπειρου Σύμπαντος;»

 

« Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ (ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΕΡΓΟ) »

« ΕΝΑΣ ΑΓΙΟΣ ΜΕ ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ »

     «Όταν ο άγιος Λουκάς ήταν στις φυλακές της Ταγκάνκα, είδε έναν κρατούμενο όρθιο μέσα σ’ ένα θάλαμο πλημμυρισμένο με νερό, να τρέμει από το κρύο. Τον συμπόνεσε, έβγαλε το γούνινο παλτό του και του το έδωσε.

     Ως ιατρός ήταν «ανάργυρος». Σε όλους τους τόπους εξορίας του πρόσφερε τις υπηρεσίες του αφιλοκερδώς.

     Βοηθούσε οικονομικά τους φτωχούς αρρώστους. Κάποτε μην έχοντας χρήματα, έβγαλε την ακριβή ζώνη του και την έδωσε στον άρρωστο, ενώ σε έναν άλλον έδωσε ένα χαλί που ξεκρέμασε από τον τοίχο του.

     Στα αρχεία των μυστικών υπηρεσιών συγκεντρώθηκαν από τους καταδότες του στοιχεία για τις ελεημοσύνες του. Ο Επίσκοπος Λουκάς μοίραζε το μισθό του. Το μεγαλύτερο μέρος το έστελνε σε εξόριστους ή εμπερίστατους αρχιερείς και ιερείς. Ακόμη και το χρηματικό βραβείο «Στάλιν» (1946) σχεδόν ολόκληρο το διέθεσε για τα ορφανά του πολέμου.

     Δεν αρνιόταν να βοηθήσει ακόμη και ανθρώπους που αντιστρατεύονταν στην Εκκλησία. Ακόμη… και τους εχθρούς του! Περιέθαλψε με αγάπη κάποιον κατήγορό του, όταν εκείνος βασανισμένος και άρρωστος κατέφυγε σ’ αυτόν για να τον εξετάσει».

(Περιοδικό «Προς τη Νίκη», Νοέμβριος 2017, Τεύχος 813)