Ο άγιος Ιωάννης ο Ρώσος καταγόταν από τη Ρωσία. Στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1711 αιχμαλωτίστηκε και πουλήθηκε σε έναν Τούρκο στο Προκόπι της Καισαρείας. Ύστερα από πολλές ταλαιπωρίες ελευθερώθηκε. Την υπόλοιπη ζωή του την αφιέρωσε στην άσκηση και την προσευχή. Το σκήνωμα του αγίου βρίσκεται στην Εύβοια.
Ο όσιος Ευμένιος (Σαριδάκης) καταγόταν από την Εθιά Ηρακλείου. Σε νεαρή ηλικία γίνεται μοναχός και επιδίδεται σε αγώνες ταπεινοφροσύνης. Αργότερα πήγε στον στρατό, όπου αρρώστησε από λέπρα. Νοσηλεύτηκε στον Αντιλεπρικό Σταθμό Αθηνών και θεραπεύτηκε τελείως. Μετά τη θεραπεία του αποφάσισε να μείνει εκεί για να βοηθά τους πάσχοντες αδελφούς του και να λειτουργεί στο εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων. Εκεί γνώρισε τον Άγιο Νικηφόρο, ο οποίος έγινε πνευματικός του πατέρας. Ο όσιος Ευμένιος έζησε την υπόλοιπη ζωή του στο Λοιμωδών, μέχρι τις 23 Μαΐου 1999, όταν τον κάλεσε ο Κύριος κοντά Του.
«Ο Κύριος επί σαράντα μέρες μετά την Ανάστασή Του εμφανιζόταν στους μαθητές Του, έτρωγε μαζί τους και τους δίδασκε αλήθειες για τη Βασιλεία του Θεού. Τους έδωσε εντολή να μη φύγουν από τα Ιεροσόλυμα, μέχρι να έλθει μέσα τους το Άγιο Πνεύμα. Την τελευταία ημέρα οδήγησε τους μαθητές στο όρος των Ελαιών, τους ευλόγησε και αναλήφθηκε, σηκώθηκε δηλαδή ψηλά στον ουρανό. Μια νεφέλη Τον παρέλαβε και χάθηκε πια από τα μάτια των μαθητών. Ενώ αυτοί είχαν προσηλωμένα τα βλέμματά τους στον ουρανό, εμφανίστηκαν δύο άγγελοι με ολόλευκες ενδυμασίες, που τους είπαν ότι ο Χριστός θα επιστρέψει κατά τη Δευτέρα Παρουσία Του με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή με το σώμα Του δοξασμένο και καθισμένος σε νεφέλη, όπως αναλήφθηκε στον ουρανό. Το γεγονός αυτό έδωσε μεγάλη χαρά στους μαθητές, οι οποίοι επέστρεψαν στα Ιεροσόλυμα και πλέον περίμεναν την έλευση και τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, όπως τους είχε υποσχεθεί ο Κύριος».
(«Από την Ανάσταση στην Πεντηκοστή-Τι γιορτάζουμε την περίοδο του Πεντηκοσταρίου», εκδόσεις Αδελφότητος Θεολόγων «Ο Σωτήρ», Αθήνα 2026, [2], σελίδα 14)
