«Φοβάμαι για σας. Μου γράφετε πως εξασφαλίσατε τον εαυτό σας και τα παιδιά σας τόσο σταθερά, ώστε τώρα μπορείτε να ζήσετε χωρίς ανησυχία. Η ασφάλειά σας, φαίνεται, έδιωξε από την ψυχή σας τον φόβο του Θεού. Με τι εξασφαλιστήκατε; Με το χρήμα; Μα δεν ακούτε αυτές τις μέρες, πως η ξαφνική πτώση των τραπεζών σε μία νύχτα κάνει τους εκατομμυριούχους ζητιάνους και, το χειρότερο, αυτόχειρες; Με τα σπίτια και τα μαγαζιά; Μα δεν διαβάζετε περί των επαναλαμβανόμενων σεισμών, που σ’ ένα λεπτό γκρεμίζουν τις πόλεις σε σωρό χαλάσματα; Αγοράσατε τους αγρούς και τους κήπους φρούτων; Μα ξεχάσατε τις πρόσφατες ξηρασίες, και τις πλημμύρες, και τα σύννεφα από τις ακρίδες; Εάν διαβάζατε το Ευαγγέλιο, θα είχατε εμπεδώσει τον λόγο του Χριστού· “Η απάτη του πλούτου” (Ματθ. 13, 22). Με παραξενεύει, πως ακριβώς αυτές τις μέρες, όταν ο θυμός του Θεού σπάει κάθε γήινη ασπίδα, με την οποία οι άνθρωποι θέλουν να προστατέψουν τον εαυτό τους εκτός από την πίστη σ’ Εκείνον, τον Παντοδύναμο, εσείς θεωρείστε προστατευμένος με τόσο τιποτένια ασπίδα σαν τον πλούτο. Και μου θυμίζετε πολύ τους Κινέζους, οι οποίοι σ’ έναν πόλεμο με τους Ιάπωνες τεντώνανε τις ομπρέλες πάνω από τα κεφάλια τους, για να προστατευτούν από τα εχθρικά πολυβόλα».
(«Δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται…-Ιεραποστολικές επιστολές Α΄», εκδόσεις Εν πλω, Αθήνα 2023, [ΙΑ΄], σελίδα 200)
