« ΔΡΟΜΟΣ ΔΙΧΩΣ ΘΕΟ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΤΑΙ…-ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ Α΄, ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ »

     «Έτσι σου γράφω όχι για να σε προσελκύσω στην μοναχική ζωή αλλά περισσότερο για να σε αποτρέψω απ’ αυτήν. Επειδή εάν με ταλαντευμένο πνεύμα απομακρυνθείς από τον κόσμο, η λαχτάρα για τον κόσμο θα δυναμώσει μέσα σου και, φοβάμαι, θα σε καταβάλει. Και θα είσαι με το σώμα στο μοναστήρι και με την ψυχή στον κόσμο. Και ο κόσμος περισσότερο βασανίζει στον καθρέφτη της ψυχής παρά στην πραγματικότητα.

     Να ευχαριστείς τον Θεό, που εκτός από τον στενό δρόμο των μοναχών έδειξε και ένα λίγο πλατύτερο δρόμο προς τη σωτηρία και την αιώνια ζωή. Ξεκίνα, κόρη, αυτόν τον πλατύτερο δρόμο, που αρμόζει περισσότερο στην κλίση σου. Ξεκίνα αυτόν τον δρόμο, αλλά και πάλι με φόβο Θεού και εξ ολοκλήρου με εμπιστοσύνη στον Θεό. Αφού, να ξέρεις, και αυτός ο ευκολότερος δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται...».

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

www.politeianet.gr

«ΑΓΙΟΙ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΑ»

     Ο Άγιος Κυπριανός και η Ιουστίνα είναι Άγιοι της Ορθόδοξης εκκλησίας που τιμούνται στις 2 Οκτωβρίου. Μαρτύρησαν το 304 στη Νικομήδεια. Η ιστορία τους προέρχεται από τον Συμεών Μεταφραστή.

     Η Ιουστίνα ήταν κόρη ενός ειδωλολάτρη ιερέα από την Αντιοχεία. Έγινε όμως χριστιανή και έκανε και τους γονείς της χριστιανούς. Ένας νεαρός, ο Αγλαΐδας, θέλησε να την κάνει δικιά του. Επειδή δεν τα κατάφερνε απευθύνθηκε σε ένα μάγο, τον Κυπριανό. Οι προσπάθειες του Κυπριανού απέτυχαν, επειδή η Ιουστίνα έκανε τον σταυρό της, ζούσε χριστιανική ζωή και έτσι νικούσε τους δαίμονες. Στο τέλος, ο Κυπριανός κατάλαβε το λάθος του, ελευθερώθηκε από τον Σατανά και έγινε Χριστιανός Ορθόδοξος. Έγινε διάκονος, ιερέας και επίσκοπος. Η ιστορία του αναφέρεται και από τον Γρηγόριο Ναζιανζηνό, ο οποίος όμως τον συγχέει με τον Κυπριανό Καρχηδόνας, ένα λάθος που κάνουν πολλοί. Είναι σίγουρο όμως ότι δεν υπήρξε επίσκοπος Αντιόχειας με το όνομα Κυπριανός.

     Ο Κυπριανός και η Ιουστίνα κατά τη διάρκεια του διωγμού του Διοκλητιανού μεταφέρθηκαν στη Δαμασκό όπου και βασανίστηκαν. Επειδή η πίστη τους άντεξε, μεταφέρθηκαν στον Διοκλητιανό στη Νικομήδεια. Εκεί με διαταγή του αποκεφαλίστηκαν.

el.wikipedia.org

« ΜΑΡΤΥΡΟΛΟΓΙΟ-ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ, ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΑΛΤΑ »

     Το παρόν «Μαρτυρολόγιο» συγγραφέων και καλλιτεχνών που υπέστησαν διωγμούς, βασανιστήρια, εξορία και εκτελέστηκαν ή αυτοκτόνησαν, ή και καταδικάστηκαν σε λήθη, κατά τα χρόνια κυρίως του σταλινισμού, αλλά και του λενινισμού, είναι ενδεικτικό του πνεύματος μιας εποχής, μιας κοινωνίας και βεβαίως μιας συγκεκριμένης ιδεολογικής πρακτικής.

     Πολλοί συγγραφείς και καλλιτέχνες έχασαν την ζωή τους, ενώ όσοι γλίτωσαν την εκτέλεση εξορίστηκαν ή έμειναν στην σιωπή. Κάποιοι δε, επειδή δεν άντεξαν τις συνθήκες καταπιέσεως που επέβαλε το καθεστώς, οδηγήθηκαν στην αυτοκτονία. Όλοι αυτοί οι δημιουργοί, στους οποίους είναι αφιερωμένη η παρούσα μελέτη, είναι «μάρτυρες» της ελευθερίας της σκέψεως, του λόγου και της κριτικής.

 

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) 

www.politeianet.gr