Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2022

« ΠΡΟΣΔΟΚΩ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΝΕΚΡΩΝ…, ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ Γ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗ »

     Προσδοκώ Ανάσταση νεκρών…

     Για αυτό ζω.

     Για εκείνη την ημέρα…

     Για τη μέρα, που όλοι οι φίλοι μου θα σταματήσουν να πονάν.

     «Να, αφήστε εδώ στην άκρη τους σταυρούς σας και ξεκουραστείτε…», θα ακούσουν μια γλυκιά φωνή να τους μιλάει.

     Για εκείνη την ημέρα…

     Για τη μέρα, που αγαπημένοι, θα ανταμώσουν με αγαπημένους τους μετά από καιρό.

     «Καλώς ήρθατε…».

     «Καλώς σας βρήκαμε…», θα πούνε όλοι μεταξύ τους, με βουρκωμένα μάτια.

     Για εκείνη την ημέρα ζω…

     Εκείνη τη μέρα, που όσοι κάμουν πράγματα άσχημα θα πάψουν. Θα γλυκάνουν οι καρδιές ακόμα και των πιο σκληρών. Μοναδική τιμωρία, θα είναι η αγάπη…

     Προσδοκώ Ανάσταση νεκρών.

     Για αυτό ζω.

     Για εκείνη την ημέρα.

     Σήμερα όμως είναι Κυριακή.

     Οι φίλοι μου ακόμη κουβαλάν σταυρό.

     Οι αγαπημένοι μας, μας λείπουνε ακόμα.

     Και το κακό… Και το κακό, συνεχίζει να απλώνεται.

     Ας είναι.

     Καλή δύναμη στον αγώνα αδελφοί.

     Λίγη υπομονή ακόμη.

e-psyxologos.gr

Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2022

« ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΨΑΛΤΗΣ Ο ΚΑΛΟΥΜΕΝΟΣ ΚΟΥΚΟΥΖΕΛΗΣ »

     Ο Όσιος Ιωάννης ήταν άριστος μουσικός και καλλικέλαδος. Καταγόταν από το Δυρράχιο και έζησε στα χρόνια των Κομνηνών, και ήταν ορφανός από πατέρα. Η ευσεβής μητέρα του όμως, έδωσε την ευκαιρία στο παιδί της να μάθει τα Ιερά γράμματα, το όποιο, επειδή ήταν πολύ έξυπνο και πολύ καλλίφωνο, όλοι το φώναζαν αγγελόφωνο.

     Σε κατάλληλη ηλικία κατέφυγε στο Άγιον Όρος, όπου μόνασε στο κελί των Αρχαγγέλων της Μεγίστης Λαύρας. Έψαλε στη Μεγίστη Λαύρα μαζί με τον Γρηγόριο Δομέστικο (που εορτάζει και αυτός στις 1 Οκτωβρίου). Έτσι οσιακά αφού έζησε ο Ιωάννης, ψάλλοντας θεσπέσιους ύμνους προς τον Θεό, απεβίωσε ειρηνικά στις αρχές του 15ου μ.Χ. αιώνα και τάφηκε στο κελί που μόναζε.                                    

www.saint.gr

Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2022

« ΑΓΑΠΗ ΣΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ »

     Ο άγιος Μακάριος ο Μεγάλος βγήκε κάποτε να επισκεφθεί έναν άρρωστο αδελφό και ρώτησε τον άρρωστο αν ήθελε τίποτε. Εκείνος αποκρίθηκε πως θα ’θελε λίγο φρέσκο ψωμί. Και επειδή όλοι οι μοναχοί εκείνο τον καιρό όλη τη χρονιά συνήθιζαν και έφτιαχναν το ψωμί παξιμάδια, σηκώθηκε αμέσως εκείνος ο αξιομακάριστος άνθρωπος και, μ’ όλα τα ενενήντα του χρόνια, βάδισε από τη σκήτη του στην Αλεξάνδρεια και αντάλλαξε τα ξερά ψωμιά, που πήρε από το κελί του, με φρέσκα και τα πήγε στον αδελφό.

Αββάς Ισαάκ  Σύρος

anastasiosk.blogspot.com