Σάββατο 27 Απριλίου 2019

« ΜΕΓΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟ: Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ »

     
     Το Μεγάλο Σάββατο η Εκκλησία μας κείται στην προσδοκία της Ανάστασης.
      Ο Χριστός βρίσκεται στον Άδη, το σώμα Του έχει ταφεί, χωρίς όμως να γνωρίζει την φθορά που γνωρίζουν όλοι οι νεκροί, καθώς παραμένει ενωμένο με την θεότητα, ενώ η ψυχή του Χριστού βρίσκεται στην κόλαση, στο χώρο του θανάτου, όπου κηρύττει την μετάνοια.
     Ο Θεάνθρωπος Χριστός ολοκληρώνει το έργο της Θείας Οικονομίας, που είναι η ανάσταση όλης της Δημιουργίας και όλων των ανθρώπων, κι αυτών που ήταν εν ζωή, αλλά και αυτών που είχαν πεθάνει πριν τον ερχομό του Ιησού στον κόσμο. Ο έσχατος εχθρός του ανθρώπου, ο θάνατος, νικιέται δια του θανάτου του Χριστού, και όλα κινούνται στην προσδοκία της Ανάστασης, της γνήσιας ελευθερίας.
     Σ’ έναν από τους πιο όμορφους ύμνους, που ολοκληρώνουν την ακολουθία του Όρθρου του Μεγάλου Σαββάτου, διαβάζουμε τα εξής θαυμάσια λόγια: «Δεύτε ίδωμεν την ζωήν ημών εν τάφω κειμένην, ίνα τους εν τάφοις κειμένους ζωοποιήση· δεύτε σήμερον, τον εξ Ιούδα υπνούντα θεώμενοι, προφητικώς αυτώ εκβοήσωμεν· Αναπεσών κεκοίμησαι ως λέων· τις εγερεί σε, βασιλεύ; αλλ’ ανάστηθι αυτεξουσίως, ο δους σεαυτόν υπέρ ημών εκουσίως· Κύριε, δόξα σοι». Το ποιητικό αυτό κείμενο αποτυπώνει το απόσπασμα της Παλαιάς Διαθήκης, που αναφέρεται στον Ιακώβ. Ο Χριστός κοιμάται σαν το λιοντάρι, έτοιμος να ξυπνήσει, να αναστηθεί, να φέρει στον κόσμο την ελπίδα, τη χαρά της νίκης, την συντριβή του θανάτου, να φέρει στην ιστορία το πιο σπουδαίο μήνυμα, που άλλο ανώτερο δεν υπάρχει: ότι πλέον είμαστε ελεύθεροι και από το θάνατο.
     Για τους περισσότερους ανθρώπους ο θάνατος είναι η έσχατη απόδειξη δουλείας. Είμαστε ανίσχυροι απέναντί του. Μπορούμε να τον απομακρύνουμε, αλλά όχι να τον υπερβούμε. Για τους περισσότερους ο θάνατος αποτελεί το βιολογικό και οριστικό τέρμα της ανθρώπινης ύπαρξης. Δεν υπάρχει λογική απόδειξη επιστροφής από το «επέκεινα», το μετά τον θάνατο, με αποτέλεσμα η θλίψη να είναι ανυπέρβλητη. Απέναντι στον θάνατο ο άνθρωπος ζει με τον φόβο ή εκείνη την ελπίδα ότι το τέλος δεν θα έλθει.
      Ο Χριστός έζησε τον θάνατο, όχι ως βιολογικό τέρμα ή ως αναπόδραστη κατάσταση, αλλά ως υπακοή στο θέλημα του Πατέρα Του. Έφτασε την φύση Του, που είχε την αθανασία δεδομένη, καθώς δεν είχε αμαρτία, στο κατώφλι του θανάτου και το πέρασε σωματικά, για να μας δείξει ότι ο θάνατος είναι το τέρμα, μόνο όταν συνοδεύεται από τον χωρισμό από το Θεό. Αυτός που ζει το Θεό με υπακοή στο θέλημά Του, αυτός που αγωνίζεται εναντίον της αμαρτίας, η οποία είναι ο θάνατος, ελευθερώνεται ακόμη και από τα δεσμά του θανάτου, γιατί ακολουθεί τον Χριστό.
     «Εάν μη ο κόκκος του σίτου πεσών εις την γην αποθάνη, αυτός μόνος μένει. εάν δε αποθάνη, πολύν καρπόν φέρη», μας λέει ο Κύριος. Αυτό σημαίνει ότι ο θάνατος αποτελεί για μας τους θνητούς την αφορμή, πολύν καρπό να φέρουμε, αν ζούμε με υπακοή στο Θεό. Ο Χριστός μας δίδαξε ότι αυτό είναι κατορθωτό. Αν πεθάνουμε ως προς την αμαρτία, δηλαδή νεκρώσουμε τα πάθη και τις κακίες μας, τότε ουσιαστικά φέρουμε πολύν καρπό, της αγάπης, της αρετής, της πίστης στο Θεό, γιατί αυτό είναι το θέλημά Του για μας. Αν πεθάνει ο εγωισμός μας, με την άσκηση, την προσπάθεια, την ταπείνωση, την θυσία, τότε πολύν καρπό φέρουμε. Τραβάμε την χάρη και το έλεος του Θεού και τότε, ακόμα και ο βιολογικός θάνατος είναι το σημείο εκείνο της ζωής που μας απαλλάσσει από την φθορά και την αμαρτία και μας φέρνει κοντά σ’ Αυτόν που πέθανε για μας, τον Χριστό.
     Ο Χριστός αναπαύεται στον τάφο σωματικά. Ο Χριστός κηρύττει στον Άδη τη Ζωή. Και θα αναστηθεί ως ο λέων, αυτεξουσίως, και θα τραβήξει μαζί Του όσους τον πίστεψαν, αλλά και όσους τον πιστεύουν, όσους τους αγγίζει το μήνυμα, το πρόσωπο, η κοινωνία μαζί Του. Ελευθερωνόμαστε από το θάνατο, χάρις στον θάνατο του Σωτήρα. Όλα πλέον είναι διαφορετικά. Δεν φοβόμαστε το θάνατο, γιατί θα μας πάει σ’ Αυτόν που μας αγαπά και αγαπούμε. Και θα περιμένουμε την Δευτέρα Παρουσία, για να γευτεί και το σώμα μας, αυτή την ανεκλάλητη χαρά. Αυτή την ανεκλάλητη ελευθερία. Αυτή την ανεκλάλητη αιώνια ζωή.
     Στο Μεγάλο Σάββατο βρίσκονται τα σώματα των ανθρώπων που έφυγαν από αυτή τη ζωή. Μα όσοι ζούμε την πίστη, όσοι αγαπούμε, όσοι συγχωρούμε, όσοι κοινωνούμε έχουμε μπει ήδη στην ογδόη ημέρα. Την ημέρα της Εκκλησίας. Την Ημέρα της Ανάστασης. Την Κυριακή, την ημέρα του Κυρίου…

Πηγή:  Βήμα Ορθοδοξίας



Πέμπτη 25 Απριλίου 2019

« ΛΟΓΟΣ ΥΓΙΗΣ ΚΑΙ ΑΠΕΙΘΑΡΧΗ ΚΑΡΔΙΑ »


     «Λόγος υγιής δεν εισέρχεται σε σκληρή και απείθαρχη καρδιά, αλλά, σαν να χτυπάει πάνω της, επιστρέφει πάλι πίσω».

Μέγας Βασίλειος

Παρασκευή 19 Απριλίου 2019

« ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΡΟΛΟΥ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΓΙΑ ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ, 18.04.2019 »

     
     Τον δεύτερο κύκλο τού Σεμιναρίου με κεντρικό θέμα «Η ενορία ως κύτταρο της τοπικής ανάπτυξης και κοινωνικο-προνοιακής στήριξης» παρακολούθησαν χθες το πρωΐ, 18 Απριλίου 2019, στο Αίγιο, 35 συνολικά κληρικοί και λαϊκοί, στο πλαίσιο των επιμορφώσεών τους που πραγματοποιεί και φέτος η Ιερά Μητρόπολις Καλαβρύτων και Αιγιαλείας σε συνεργασία με το Ίδρυμα Ποιμαντικής Επιμορφώσεως Κληρικών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Το χθεσινό Σεμινάριο πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα του Κέντρου Νεότητος «Νέοι Ορίζοντες», όπου προσκεκλημένοι ήταν ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης και Καθηγητής του Κανονικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών π. Γρηγόριος Παπαθωμάς, καθώς και ο καθηγητής Θεολογίας-πρόεδρος του Τμήματος Θεολογίας του ΕΚΠΑ κ. Θωμάς Ιωαννίδης. 

    
     Την έναρξη κήρυξε ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, Πανοσολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Ιωακείμ Βενιανάκης, ο οποίος, αφού πρώτα μετέφερε τις ευλογίες τού Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Αμβροσίου, παρουσίασε ένα σύντομο βιογραφικό των χθεσινών προσκεκλημένων. Ακολούθησε η εισήγηση του π. Γρηγορίου, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα «Η ενορία ως χώρος κοινωνικοποίησης και ευαισθητοποίησης των παιδιών και των εφήβων», ενώ αμέσως μετά ο κ. Ιωαννίδης μίλησε με θέμα «Ενοριακές δράσεις για τη σύγχρονη οικογένεια: μοιραζόμενοι εμπειρίες, λάθη και όνειρα». Και οι δύο ομιλητές σκιαγράφησαν τα βασικότερα σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα της Ελληνικής κοινωνίας, επισημαίνοντας παράλληλα τον ρόλο της ενορίας στη διαχείρισή τους. Μέσω των εισηγήσεών τους οι χθεσινοί προσκεκλημένοι προσπάθησαν να εμβαθύνουν και να εμπλουτίσουν τις γνώσεις και τις δεξιότητες των κληρικών στα θέματα που αφορούν στο κοινωνικό-προνοιακό έργο της ενορίας, ζητώντας τους να προσφέρουν διεξόδους «πνευματικού οξυγόνου» στους ενορίτες τους, έτσι ώστε, συνοδοιπορώντας εποικοδομητικά με την οικογένεια, τους νέους και τους αδύναμους, να προσφέρουν ανοιχτές κοινότητες με ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα και αληθινή καθημερινή επικοινωνία. Το Σεμινάριο ολοκληρώθηκε με εποικοδομητική συζήτηση μεταξύ των ιερέων και των προσκεκλημένων ομιλητών.

imkalaig.gr