« ΟΣΙΑ ΜΑΡΙΑ Η ΑΙΓΥΠΤΙΑ »

     

     Η Οσία Μαρία γεννήθηκε στην Αίγυπτο το 345. Από νεαρή ηλικία και αγνοώντας τις συμβουλές των οικείων της ακολούθησε το δρόμο της διαφθοράς και της ακολασίας για δεκαεπτά χρόνια.

     Τότε ο πανάγαθος και πολυεύσπλαχνος Θεός ενήργησε το δικό του σχέδιο σωτηρίας οδηγώντας τα βήματά της στους Αγίους Τόπους την ημέρα της εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.

     Φθάνοντας στην είσοδο της εκκλησίας η Μαρία αισθάνθηκε την ανάγκη να εισέλθει στην εκκλησία και να προσκυνήσει τον Τίμιο Σταυρό. Μάταια όμως διότι μία αόρατη δύναμη την εμπόδιζε να περάσει στην είσοδο του ναού.

     Μια θαυμαστή αλλαγή είχε συντελεσθεί στα βάθη του είναι της. Παρακάλεσε την Παρθένο Μαρία να της επιτρέψει να εισέλθει στο ναό και να προσκυνήσει και θα ακολουθούσε την οδό της σωτηρίας και της λύτρωσης.

     Μετά τη προσκύνηση αποσύρθηκε στην έρημο του Ιορδάνη, όπου πενήντα σχεδόν χρόνια ακολούθησε αυστηρή ασκητική ζωή και προσευχή χωρίς να συναντήσει ποτέ άνθρωπο παρά μόνο τον Ιερομόναχο Ζωσιμά ο οποίος της πρόσφερε τον «άρτο της ζωής» τη Θεία Κοινωνία. 

www.ecclesia.gr

« ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΑΣ ΛΑΥΡΑΣ, 25.03.2011 »

     Αναπαράσταση Ορκωμοσίας των Αγωνιστών και κήρυξης της Επανάστασης 1821 από το Θεατρικό Όμιλο Καλαβρύτων «Πάνος   Μίχος».

« ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ »

     

     Κάποτε στο Άγιον Όρος ήταν ένας μοναχός που διέμενε στις Καρυές. Έπινε καθημερινά και μεθούσε και γινόταν αιτία να σκανδαλίζονται οι προσκυνητές.
     Κάποια στιγμή πέθανε και ανακουφισμένοι κάποιοι πιστοί πήγαν στον γέροντα Παΐσιο να του πουν με ιδιαίτερη χαρά ότι επιτέλους λύθηκε αυτό το τεράστιο πρόβλημα.

     Ο π. Παΐσιος τους απάντησε ότι γνώριζε για το θάνατο του μοναχού, αφού είδε ολόκληρο τάγμα αγγέλων που ήρθαν να παραλάβουν την ψυχή του. Οι προσκυνητές απόρησαν και διαμαρτυρήθηκαν και κάποιοι προσπαθούσαν να εξηγήσουν στον γέροντα Παΐσιο για ποιον ακριβώς μιλούσαν, νομίζοντας ότι δεν κατάλαβε ο γέροντας.

     Ο γέροντας Παΐσιος τους διηγήθηκε : « Ο συγκεκριμένος μοναχός γεννήθηκε στη Μ. Ασία, λίγο πριν την καταστροφή όταν οι Τούρκοι μάζευαν όλα τα αγόρια. Για να μην το πάρουν από τους γονείς του, αυτοί το έπαιρναν μαζί τους στο θερισμό και για να μην κλαίει, του έβαζαν λίγο ρακί στο γάλα για να κοιμάται. Ως εκ τούτου μεγαλώνοντας έγινε αλκοολικός. Κάποια στιγμή και μετά από αποτρεπτικές απαντήσεις από διάφορους γιατρούς να μην κάνει οικογένεια, ανέβηκε στο Όρος και έγινε μοναχός.

     Εκεί βρήκε γέροντα και του είπε ότι είναι αλκοολικός. Του είπε ο γέροντας να κάνει μετάνοιες και προσευχές κάθε βράδυ και να παρακαλεί την Παναγία να τον βοηθήσει να μειώσει κατά 1, τα ποτήρια που έπινε.

     Μετά ένα χρόνο κατάφερε με αγώνα και μετάνοια να κάνει τα 20 ποτήρια που έπινε, 19 ποτήρια. Ο αγώνας συνέχισε με την πάροδο των χρόνων και έφτασε τα 2-3 ποτήρια, με τα οποία όμως πάλι μεθούσε ».

     Ο κόσμος έβλεπε χρόνια ένα αλκοολικό μοναχό που σκανδάλιζε τους προσκυνητές, ο Θεός έβλεπε ένα αγωνιστή μαχητή που με μεγάλο αγώνα αγωνίστηκε να μειώσει το πάθος του. Χωρίς να ξέρουμε γιατί ο κάθε ένας προσπαθεί να κάνει αυτό που θέλει να κάνει, με ποιο δικαίωμα να κρίνουμε την προσπάθειά του.

Περιοδικό « Θαβώρ », Αριθμός φύλλου 49, Φεβρουάριος 2011.     

« INSTANTANEE – AZI LA SAMBATA DE SUS – PR. TEOFIL PARAIAN »

« Η ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΟΥ »

  Πρώτα, ζούσα, όπως πολλοί, αχόρταγη για γνώσεις, βιβλία, φίλους, εμπειρία ζωής. Είχα, συνεχώς, τον φόβο ότι έχανα τον καιρό μου, που δεν σταματούσε να επιταχύνει το ρυθμό του και που περνούσε με διαβολικό τρόπο, σαν ένα τρελλό τραίνο απ’ όπου δεν μπορείς πλέον να διακρίνεις το τοπίο. Η μνήμη δεν συγκρατούσε πια τις εντυπώσεις.

     Στα είκοσι πέντε μου χρόνια, έβλεπα τον κόσμο με μάτια γριάς γυναίκας. Είχαν την εντύπωση ότι τα είχα δοκιμάσει όλα, ότι τα είχα όλα γνωρίσει. Μετά ήρθε η μεταστροφή. Είναι σαφές ότι ο Θεός άγγιξε όχι μόνο το πνεύμα μου, αλλά και τη ψυχή μου, και την καρδιά μου και όλες μου τις αισθήσεις. Αισθάνομαι όπως αισθανόμουν στις καλύτερες στιγμές των παιδικών μου χρόνων.

Τατιάνα Γκορίτσεβα.

« Είναι επικίνδυμο να μιλάς για το Θεό », σελίδα 50.

« Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ ΥΙΟΥ »

« ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑ ΑΓΙΟΥ ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΕΔΙΟΛΑΝΩΝ »